Tomasz Wójtowicz był jednym z najwybitniejszych polskich siatkarzy w historii, światową legendą

Tomasz Wójtowicz urodził się 22 września 1953 roku w Lublinie i zmarł 24 października 2022 roku w wieku 69 lat. Był jednym z najwybitniejszych polskich siatkarzy w historii, legendą światowej siatkówki i symbolem „złotej ery” reprezentacji Polski.

Wychowanek MKS Lublin, Wójtowicz swoją karierę klubową rozpoczął w rodzinnym mieście, występując także w AZS Lublin oraz Avii Świdnik. Największe sukcesy na krajowych parkietach odnosił z Legią Warszawa, z którą dwukrotnie zdobył mistrzostwo Polski (1982, 1983) oraz trzykrotnie brązowy medal mistrzostw kraju (1978, 1980, razem z Legią; 1976 z Avia Świdnik)[1][3]. Po zakończeniu gry w Polsce, przez osiem lat występował we Włoszech, gdzie z Santal Parma zdobył Puchar Europy Mistrzów Krajowych w sezonie 1984/1985.

Wojtowicz zadebiutował w reprezentacji Polski w wieku zaledwie 19 lat. W kadrze narodowej rozegrał 325 spotkań, co jest jednym z najwyższych wyników w historii polskiej siatkówki. Był filarem drużyny, która pod wodzą trenera Huberta Wagnera sięgnęła po złoty medal mistrzostw świata w Meksyku w 1974 roku oraz po złoto igrzysk olimpijskich w Montrealu w 1976 roku. Wójtowicz był liderem zespołu i kluczowym zawodnikiem, który często kończył najważniejsze akcje w decydujących momentach meczów. Z reprezentacją zdobywał także czterokrotnie wicemistrzostwo Europy (1975, 1977, 1979, 1983), a na arenie juniorskiej został wicemistrzem Europy juniorów (1972).

Jako siatkarz Wójtowicz był pionierem ataku z drugiej linii, co w tamtych czasach było nowatorskie i miało wpływ na rozwój współczesnej siatkówki. Jego wszechstronność, siła, skoczność oraz umiejętność gry zarówno w ataku, jak i w obronie, uczyniły go jednym z najlepszych środkowych blokujących na świecie.

W 2002 roku jako pierwszy Polak został uhonorowany członkostwem w Volleyball Hall of Fame - Galerii Sław Siatkówki w Holyoke. Był także nominowany do grona najlepszych „8” siatkarzy świata oraz do nagrody siatkarza stulecia w plebiscycie organizowanym przez FIVB. Dwukrotnie zdobywał tytuł najlepszego polskiego siatkarza w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (1974/75, 1982/83).

Po zakończeniu kariery sportowej Wójtowicz pracował jako komentator sportowy w Polsacie Sport. Był odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz dwukrotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. W 2021 roku został honorowym obywatelem Lublina.

Styl gry Tomasza Wójtowicza wyróżniał się wszechstronnością, siłą fizyczną i skocznością, co pozwalało mu dominować zarówno w ataku, jak i w obronie. Był uważany za pioniera ataku z drugiej linii w polskiej siatkówce, co w jego czasach było rozwiązaniem nowatorskim i miało wpływ na rozwój współczesnej gry. Jego umiejętność skutecznego bloku oraz błyskawicznej reakcji na akcje przeciwnika czyniły go jednym z najlepszych środkowych blokujących na świecie.

Wójtowicz słynął także z wysokiej skuteczności kończenia akcji w kluczowych momentach meczów, co przynosiło drużynie punkty w decydujących fragmentach spotkań. Jego styl gry charakteryzował się determinacją, profesjonalizmem oraz zdolnością do gry zarówno na pierwszej, jak i drugiej linii, co stanowiło o jego uniwersalności i wielkiej wartości dla reprezentacji Polski. Te cechy uczyniły go liderem i filarem drużyny narodowej w latach 70. i 80. XX wieku.

Po zakończeniu kariery sportowej Tomasz Wójtowicz nie zerwał ze światem siatkówki i sportu. Najbardziej znanym etapem jego działalności była współpraca z mediami. Przez wiele lat pracował jako komentator sportowy w Polsacie Sport, gdzie dzielił się swoją wiedzą i doświadczeniem, analizując mecze siatkówki i przybliżając kibicom kulisy tej dyscypliny. Jego obecność w telewizji pozwoliła mu na dalsze promowanie siatkówki oraz inspirowanie młodego pokolenia zawodników.

Wójtowicz był także aktywny w środowisku sportowym, uczestnicząc w wydarzeniach promujących aktywność fizyczną oraz siatkówkę na różnego rodzaju imprezach, aulach szkół i eventach dla dzieci i młodzieży. Jego autorytet i doświadczenie sprawiały, że często zapraszano go do udziału w programach edukacyjnych i spotkaniach z kibicami.

W przeciwieństwie do wielu sportowców, którzy po zakończeniu kariery wybierają ścieżkę trenerską lub biznesową, Wójtowicz skupił się na działalności medialnej i społecznej, nie angażując się w prowadzenie drużyn czy działalność biznesową. Jego rola po zakończeniu gry polegała głównie na promowaniu wartości sportowych i dzieleniu się pasją do siatkówki z kibicami i młodymi zawodnikami.

Warto dodać, że Wójtowicz był także honorowym obywatelem Lublina i angażował się w życie społeczności lokalnej, wspierając inicjatywy sportowe oraz edukacyjne w swoim rodzinnym mieście.

Tomasz Wójtowicz pozostaje ikoną polskiej i światowej siatkówki, a jego postać jest symbolem determinacji, profesjonalizmu i wielkich sukcesów sportowych.